Yellow Ladybug
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΙΣΤΟΡΙΟΥΛΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΙΣΤΟΡΙΟΥΛΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2012

Ήταν κάποτε.............

 Ήταν κάποτε ένα μικρό χωριό,με φτωχούς αλλά χαρούμενους ανθρώπους,με λάσπες το Χειμώνα και σκόνη το Καλοκααίρι.
 Ήταν  και ένα μικρό κορίτσι.Έπαιζε ξένοιαστο στις αλάνες,περίμενε τα Χριστούγεννα για να πάρει καινούρια μποτάκια και κάποιο απλό παιχνίδι.Δεν την ένοιαζε γι αυτά ,το καλύτερο της παιχνίδι ήταν ένα απλό μπαλόνι χρωματιστό.Δεν είχαν ΄δενδρο  στο σπίτι να στολίσουν αλλά δεν την ένοιαζε ούτε κι αυτό.Ήταν χαρούμενη και έπαιζε με τα άλλα παιδιά στο χωριό.Πίστευε στις μαγικές μέρες των Χριστουγέννων.Αλλά πιο πολύ στις νύχτες.Νόμιζε ότι το πνεύμα των Χριστουγέννων τις κάνει πιο μαγικές.Άκουγε από τη γιαγιά της παραμύθια για καλικάντζαρους και δράκους και έφτιαχνε κόσμους μαγικούς στο μυαλό της.
 Περνούσαν τα χρόνια άλλαζαν οι καιροί.Το κορίτσι  μεγάλωνε αλλά πάντα πίστευε στις μαγικές Χριστουγεννιάτικες νύχτες.Της έλειπαν κάποια πράγματα,αλλά πάντα πίστευε ότι θα γινόταν κάτι μαγικό και θα έβρισκε όλα τα θέλω και τα όνειρα της.Έκανε τη δική της οικογένεια και πάντα έλεγε στα παιδιά της ότι οι νύχτες των Χριστουγέννων ήταν μαγικές.
Στόλιζε  το σπίτι από νωρίς και με πολλά στολίδια .Χαιρόταν και νόμιζε ότι κάτι μαγικό θα γινόταν.....
Ήταν κάποτε μια γυναίκα που ζούσε πιστεύοντας στα ίδια μαγικά διαφορετικά βράδια.Περίμενε πίστευε ,έλπιζε.Δεν γινόταν κάτι ιδιαίτερο και αυτή  όλο έλεγε ,δεν πειράζει,του χρόνου μάλλον.Τα χρόνια περνούσαν και δεν γινόταν κάτι διαφορετικό.Απλά μεγάλωνε και άρχισε να σκέφτεται ότι μπορεί  και να μην ήταν τόσο μαγικές αυτές οι νύχτες.Ίσως να ήταν σαν τις άλλες του χρόνου.Έβλεπε γύρω της ότι κι άλλοι άνθρωποι άρχιζαν να νιώθουν διαφορετικά.Ο κόσμος άλλαζε γενικά προς το άσχημο μάλλον.Όλα γινόταν πιο εμπορικά και το πνεύμα των Χριστουγέννων έχανε τη λάμψη του.
 Και τότε έψαξε να το βρει αλλού.Στους καλούς φίλους,την καθημερινότητα,στο ότι ζούσε και χαιρόταν τον Ήλιο ,τον καθαρό αέρα,στην υγεία που είχε,στην οικογένεια της,στα μικρά,απλά μα τόσο όμορφα........
Είναι μια γυναίκα που χαίρεται ότι έχει,που ελπίζει σε κάτι πιο όμορφο,που προσδοκά να είναι υγιής και με τους αγαπημένους της δίπλα της.Είναι μια γυναίκα που βλέπει μαγεία τις Χριστουγεννιάτικες νύχτες σ αυτό που λέγεται ζωή...................

Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2012

Να σας πώ για.....

Θα θυμόσαστε βέβαια την ατίθαση καρπουζιά μου που σε μια της επίσκεψη στις φραουλιές τους άφησε δώρο ένα της καρπουζάκι.
 http://neli62.blogspot.gr/2012/08/blog-post_29.html
Ε λοιπόν αυτό το καρπούζι απασχόλησε ένα Καλοκαίρι μια ολόκληρη γειτονιά μιας και ήταν πάνω σε πεζοδρόμιο και κινούσε την προσοχή.
 Μεγάλωσε μέσα στη ζαρντινιέρα ,αφήνοντας μια μικρή γωνιά και για τις φραουλιές που το φιλοξενούσαν.
Και μετά απο πολλές πολλές γνώμες για το πότε πρέπει να κοπεί αποφάσισα μια μέρα να το κόψω μιας και είχα δει ότι τα φύλλα από την καρπουζιά άρχισαν να ξεραίνονται. 
 Και το πρόλαβα στο παραπέντε που λένε.Είχε ωριμάσει και μάλιστα λίγο παραπάνω από το κανονικό.Ακόμη λίγο και δε θα μπορούσαμε να το φάμε.
 Ήταν γλυκό και πολύ τραγανό.Από άρωμα πάλι άλλο πράγμα,τι να σας πω!!!!!!!!
 Το απολαύσαμε σε μια πολύ ωραία φρουτοσαλάτα.
 Σκέτο, μετά το φαγητό μας.
 Με φετούλα που μερικοί τρελαίνονται ,εγώ πάλι όχι και τόσο.
 Και έφτιαξα και το τουρσί της  Ζαμπίαςhttp://www.kitchenstori.es/2012/09/watermelon-rind-pickles.html. όπως είχαμε πει τότε που ξεκίνησε η όλη ιστορία,ήθελα να φτιάξω και γλυκό κουταλιού αλλά καθότι ψιλόφλουδο δεν θα μου πετύχαινε.
 Αλλά ένα ξεχωριστό καρπούζι θέλει και ξεχωριστή εμφάνιση.Και έτσι άνοιξαν κουτιά συρτάρια.επιστρατεύτηκαν υφάσματα.
 Κλωστές ,βελόνια..
 κουβαρίστρες και βελονάκια.
Φτιάχτηκε ένα ωραίο σκέπασμα για το καπάκι του βάζου και σας το παρουσιάζω.Τέλος καλό όλα καλά και για το καρπούζι και για μας.Του χρόνου λέω να φυτέψω εγώ καρπουζιά μιας και δε θα ξαναγίνει αυτό φαντάζομαι,αλλά κανείς ποτέ δεν ξέρει.....

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012

Μα που πήγε;

Αχ ,βαχ ,τι με βρήκε τον έρμο και σκοτεινό;Γύρισα  κατάκοπος από τη δουλειά και τι να δω;Το σπίτι άδειο και  έρημο.Έλειπε η γυναίκα μου αλλά λείπανε και μερικά πράγματά της.Όπα τι έγινε εδώ λέω μεγάλε;Μας την πέσαν;Η κυρία έκοψε λάσπη;Με παράτησε;Πήγε σ άλλες πολιτείες πως το λένε;Μπα δεν μπορεί δε θα μου το έκανε εμένα αυτό.Θα πάω έξω να την περιμένω.Κάπου εδώ γύρω θα τριγυρίζει.Σε καμιά φίλη για καφέ;Στο σούπερ μάρκετ; θα δούμε.
 Μπα σα να πέρασε μου φαίνεται η ώρα και άργησε θα μας πάρει η νύχτα.Βρε λες να μην ήμουν εγώ σωστός απέναντί της; Μπα μια χαρά ήμουν.
 Όπα αεροπλάνο είναι αυτό;Βρε λες να πήρε κάνα τέτοιο και άντε να τη βρεις τώρα.Ας ξανακαθίσω να την περιμένω και ας μη βάζω κακό με το νου μου.Δεν μπορεί είναι καλή γυναίκα και πιστή δε θα μου έκανε κάτι τέτοιο.
 Αλλά κι εγώ κυρία την είχαμε τα ωραία της τα φορέματα,στις σαλονάρες της.Τι έγινε και μου έφυγε ξαφνικά;
 Ας περιμένω λίγο ακόμη εδώ έξω.Θα με δει εδώ και θα χαρεί που την περιμένω στην αυλή.Πω πω με πήρε η νύστα.Και σαν να παραπέρασε η ώρα.Βρε λες να μη γυρίσει πίσω;
 Όπα με κοιτάνε και οι γείτονες.Τι να κάνω;Θα πάω μέσα ρεζίλι έγινα ,να σκεφτώ και τι άλλο μπορώ να κάνω.Τώρα που το ξανασκέφτομαι μήπως τη φόρτωνα λίγο παραπάνω με δουλειές;Μήπως ήμουν λίγο περισσότερο απαιτητικός;Μπα δε νομίζω.Αυτή ποτέ δεν έκανε παράπονο.Ήταν άξια γυναίκα,τα κατάφερνε σε όλα,ήμουν ήσυχος ότι όλα θα γίνουν όπως πρέπει.Για να πάρω τηλέφωνο το θείο.Αυτός μεγαλύτερος είναι και κάτι θα ξέρει να μου πει περισσότερο.

"Έλα θείε τι γίνεσαι;Πως πάνε τα κέφια;"
"Πως πάνε,άσε και μη ρωτάς"
"Που σε βρίσκω θείε ,θα θελα να μου δώσεις συμβουλές τι να κάνω.Γύρισα στο σπίτι και έλειπε η γυναίκα μου.Δεν καταλαβαίνω τι έγινε,τι να κάνω πες μου.
"Χα! εμένα ρωτάς;Στους δρόμους με βρίσκεις,και εγώ τη θεία σου ψάχνω.Από προχτές λείπει"
"Πω πω τι λες μπάρμπα μου;Άντε περαστικά μας."
"Εμ ανηψούδι μου πολύ στο τρέξιμο την είχα τη θεία σου κι αυτή η έρμη να τα προλάβει όλα. Θα μαύρισε το μάτι της και πήρε δρόμο αγύριστο".
"Ρε το σόι τόχει σκέφτηκα από μέσα μου,και του είπα μη  στεναχωριέσαι θείε μου θα γυρίσουν"
Το έλεγα πιο πολύ για να το ακούω μόνος μου.
"Ανηψιέ από πρίν τα προσέχουν αυτά,τώρα άστα,θα δούμε τι θα γίνει.Άντε σε κλείνω τώρα να συνεχίσω το  ψάξιμο.Αν δεις τη γυναίκα σου, που δεν το  νομίζω δηλαδή,δως της χαιρετίσματα."
Ρε λες να είχε δίκιο ο θείος;Εμ μεγαλύτερος είναι κάτι παραπάνω θα ξέρει.Και τι είπε; Την ψάχνει τρεις μέρες; Ωχ ομαδική έξοδο μου φαίνεται κάναν οι γυναίκες.
Αφού αυτός δεν τη βρήκε ούτε και η δικιά μου θα γυρίσει.Ε  ρε γλέντια.Την πατήσαμε.Θα πω σε όλους ,φίλους και γνωστούς.Τις γυναίκες σας και τα μάτια σας.Μη σας φύγουν όπως μου έφυγε και μένα,ναι ναι.....

Στο ρόλο του παρατημένου συζύγου ο Ρούμπυ,ο σκυλάκος της φίλης μου της Φρίντας ,της το είχα πει ότι μια μέρα θα τον κάνω πρωταγωνιστή .Ελπίζω να σου άρεσε Φρίντα ό ρόλος που του έδωσα.

Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2012

Εχω νέα......

 Αγαπητή μπλογκογειτονιά, έχω νέα να σας πω.Θα θυμόσαστε βέβαια την ατίθαση καρπουζιά μου.Ε συνεχίζει τις δραστηριότητές της.Αφού βέβαια μεγάλωσε κι άλλο και έχει βγεί έξω από τον κήπο,νομίζω ότι έχει βλέψεις να καταλάβει όλη την αυλή.Τι να πω;Σήμερα ανακάλυψα ότι τη μέρα που επισκέφθηκε τις φραουλιές τους άφησε και ένα δώρο.Ένα από τα καρπούζια της.Μάλλον το ξανασκέφτηκε ότι κρεμαστό καρπούζι δε γίνεται και αποφάσισε να το ακουμπήσει κάπου.Τώρα οι καυμένες οι φραουλιές που δε ρωτήθηκαν είναι σε πολύ δύσκολη θέση.Γιατί δε φτάνει που ξεσπιτώθηκαν την Πρωτομαγιά μετά από μια βόλτα μου στο βουνό,και από βουνίσιες αναγκάστηκαν να μείνουν στην πόλη,φορτώθηκαν και τα καλά της ατίθασης καρπουζιάς.Αχ τι να πει κανείς;Βέβαια αυτή γαλαντόμα ήθελε να φανεί.Τι, να πάει επίσκεψη και να μην αφήσει το κατιτίς  της;Αλλά εκεί είναι στριμωγμένα τα πράγματα.Άντε να δω πως θα μεγαλώσει το καρπούζι μέσα στη ζαρντινιέρα.Αυτά και έπεται συνέχεια της ζαβολιάρας καρπουζιάς...

Παρασκευή, 17 Αυγούστου 2012

Βιαστικά συμπεράσματα


Μια μέρα εκεί που καθόμουν και  είχα βάλει και τα παιδιά να φάνε άκουσα ομιλίες στην πίσω αυλή,"Μπα λέω ,ήρθε κάποιος στο διπλανό άδειο σπίτι;"Είχα καινούρια γειτόνισσα,με παιδάκια κι αυτή ,αλλά πω πω φαινόταν αριστοκράτισσα."Χάθηκε ο κόσμος είπα από μέσα μου να έρθει να μείνει μια σαν και εμάς;Άντε να βρεις άκρη με τους πλούσιους"Περνούσαν οι μέρες ,η ζωή συνεχιζόταν κι εγώ κάθε μέρα έλεγα."Να τώρα θα πάω να της πω,γεια σου γειτόνισσα ,έτσι να σπάσει ο πάγος.Φτάνω που λέτε και τι να δω;
 Άλλη μια "γαλαζοαίματη " με κοίταζε παράξενα,γύρισα πίσω συγγενής θα είναι σκέφτηκα ,φαίνεται κι αυτή φίνα.
Τι να πω κι εγώ που ήρθε προχτές η αδερφή μου με τον άντρα της και δε φτάνει που είχαν από εμφάνιση το χάλι τους μάλωσαν κιόλας πριν να φύγουν. Έλα όμως που εγώ ήθελα να πιάσω φιλίες;



 Ρώτησα τον άντρα μου τι να κάνω; Αλλά κι αυτός μόλις είχε έρθει από τη δουλειά και με τόση κούραση κοιμόταν όρθιος,΄"Άσε με ρε γυναίκα τι με ρωτάς;Εγώ θα σου πω;Μόνη σου κανόνισε τις παρέες σου".Άντε πάλι στα ίδια.Το πρωί ξύπνησα και  ήμουν αποφασισμένη να πάω να κάνω επίσκεψη εγώ.Όμως ενώ ετοιμαζόμουν είδα ότι έλειπε ένα από τα παιδιά ,με ζώσανε τα μαύρα φίδια.
 "Ωχ τι γίνεται τώρα;"Άρχισα να φωνάζω αλλά τίποτε,πήγα από εδώ ,έψαξα από εκεί ,πήρα τους δρόμους,τίποτε.Η ώρα περνούσε κι εγώ όλο και ανησυχούσα περισσότερο,και να φοβάμαι τώρα πια,Πέρασε κι άλλη ώρα κι ο φόβος έγινε τρόμος,δεν ήξερα τι να κάνω.Ετοιμάστηκα να κάνω άλλη μια γύρα φωνάζοντας.
Αλλά προς μεγάλη μου χαρά βλέπω τη γειτόνισσα με το παιδί μου να έρχονται,η χαρά μου ήταν απερίγραπτη,"Τον βρήκα μου λέει λίγο μακριά,είχε μπερδευτεί.Φοβόταν να έρθει μην τον μαλώσεις και τον κράτησα για λίγο παρέα με τα παιδιά μου.Καιρό τώρα ήθελα να γνωριστούμε αλλά δίσταζα."Πω πω σκέφτηκα ακριβώς τα ίδια συναισθήματα.Καθίσαμε αρκετή ώρα και τα παιδιά παίζανε όλα μαζί μια χαρά.

 Αποφασίσαμε ότι θα γινόταν αυτό κάθε μέρα.Το βράδυ που έβαλα για ύπνο τα παιδιά σκεφτόμουν  ότι όταν κάποια είναι μανούλα αγαπάει εξίσου όλα τα παιδιά,αποφάσισα ακόμη να μην κρίνω τους άλλους από την εξωτερική εμφάνιση,να μη βγάζω βιαστικά συμπεράσματα  και όταν θέλω να πλησιάσω κάποιον να κάνω εγώ το πρώτο βήμα.Αχ , ας κοιμηθώ τώρα ,αύριο με περιμένει  πάλι μια κουραστική μέρα με τρία παιδιά αλλά θα πιω και καφέ με την καινούρια μου φιλενάδα,τι ωραια!!!!!!!!!                              (Αφού ειδα ότι σας μπέρδεψα όλους σας λέω ότι η ιστορία είναι φανταστική ,είναι και καλά γατοιστορία ,μάλλον δεν την απέδωσα καλά ήθελα να δείξω ότι μπορεί να μας τύχει αυτό στη ζωή  ζητώ συγγνώμη απο όλους σας,φιλιά)

Κυριακή, 5 Αυγούστου 2012

Αχ αυτός ο ξάδερφος...


 Χθές το βράδυ πηρα μυνημα από ένα ξάδερφο
που είχα καιρούς και ζαμάνια να τον δώ."Τί κάνεις" μου λέει; "Τί να κάνω ;" του λέω,ας τα να πάνε και μή χειρότερα,τίποτε δεν πάει καλά."Εχω και καιρό να βγώ,που να πας και με τί φράγκα που δε μας έχουν αφήσει δεκαράκι τσακιστό;΄"Ας τα ξάδερφε" μου λέει μια απο τα ίδια και χειρότερα"
"Αλλά ξέρεις τι σκέφτηκα; ,έτσι κι αλλιώς είμαστε που είμαστε χάλια,έχω και κάτι καιρούς να σε δω.Θα περάσω να πάμε καμμιά τσάρκα."Και δεν έρχεσαι;" του λέω. Το ραντεβού έκλεισε έκανα τις ετοιμασίες μου,φόρεσα και το καλό κόκκινο πουλόβερ,το γιαλί γιατί  έτσι μαύρο που είναι δίνει κι ένα μυστήριο,και περίμενα. Η ώρα περνούσε κι ο ξάδερφος δε φαινόταν."Πάντα έτσι ήταν αυτό το παιδί.Χύμα στο κύμα που λένε.Μπααααααά θα ξεντυθώ,κάπου θα ξεχάστηκε πάλι.Τα νεύρα μου.
 Με ξεσηκώνει καλά -καλά και μετά μην τον είδατε.Ξεντύθηκα άραξα,θα περάσω την ώρα μου με κανα παιχνίδι σκεφτηκα.Αλλά σε λίγο άκουσα φασαρία.Νάτος ο σαματατζής, όπως πάντα.Ωχ! ποιοι είναι αυτοί μαζί του;Θα κανω πως δεν τους βλέπω.Μπα ,μπα τι λές; δύο τον συνοδεύουν;Μεγαλεία ο ξάδερφος!!! ψήλωσε αυτός;Πάχυνε;Ολα μαζί.Άντε άργησες του λέω.
 Και μου το πετάει στο αυτί έτσι όπως τον  αγκαλιασα."Ασε πέρασα να σου πω,ότι δεν πάμε πουθενά.Κάπου με πάνε αυτοί που βλέπεις.Βόλτα λέει,δεν ξερω που".Έτσι είναι ξάδερφε άλλος αποφασίζει για τα γούστα μας.Άντε χάρηκα που σε είδα και στην χρωστάω την τσάρκα,στην υποσχέθηκα."Αυτά μου είπε κι όπως ήρθε έφυγε."Αντε λέω απο μέσα μου μαζέψου και περίμενε να έρθει κάποιος να παίξεις μαζί του να περάσεις την  ώρα σου." Πήρα το παιχνίδι που μου έχουν και περίμενα απίκο. "Αντε να δω τι θα γίνει σήμερα."
Περίμενα ,περίμενα,το μάτι γαρίδα,στην πόρτα καρφωμένο."Τίποτε,την τύχη μου μέσα σήμερα.Ξεραίλα και γκαντεμιά.Φτουυυυυυυ.....Περιμένωντας κουραστηκα,δεν παίρνω έναν υπνάκο; "είπα στον εαυτό μου και την έπεσα για τα καλά στην κρεβατάρα μου,μπας και δω κανένα καλό όνειρο και παρηγορηθώ...Άντε τα λέμε ,μάγκες και μάγκισες....φιλάκια

Τρίτη, 17 Ιουλίου 2012

Γατίσιες σκέψεις

Αν κοιμηθώ νωρίς  θα σηκωθώ νωρίς,θα ξεκινήσω νωρίς και θα παρκάρω νωρίς. Αν σηκωθώ αργά θα ξεκινήσω αργά κι όταν θα ψάχνω για θέση θάναι αργά........Αμ δεν κοιμήθηκα νωρίς.Ήρθαν φίλοι να δούμε το μάτς με ένα κιβώτιο μπύρες,και να πείς κι ότι άξιζε ο αγώνας?Σικέ !!!!!!!!!                                                                            
  Ο διαιτητής?Πουλημένος.Λοιπόν δεν μπόρεσα να κοιμηθώ νωρίς,ε και λογικό ήταν να μήν ξυπνήσω και νωρίς.Άντε τώρα να βρείς να παρκάρεις.
Έτσι που καθυστέρησα ποιός ακούει πάλι το αφεντικό.
Πω πω τον εξάψαλμο θα μου σούρει πάλι , και δεν έπλυνα και το αμάξι όπως μου είπε,μπροστά μου δε βλέπω με τόση σκόνη.
Αμάν και πως άργησα,δυό φανάρια έχω περάσει με κόκινο και ευτυχώς ο τροχονόμος κοίταζε απο την άλλη μερια.Την γλύτωσα την κλήση.Α μπά δεν το ξανακάνω.
Ω ρε περιπέτεια πρωί πρωί.Ωχ και ποιά είναι αυτή η κυρά με τη φωτογραφική μηχανή που μου τραβάει φωτογραφίες;Αντε κυρά μου πήγαινε πιο εκεί και έχω αργήσει.
Ε ρε μυστήριος κόσμος....(Αυτά δε σας φαίνεται να σκέφεται το γατάκι της φωτογραφίας;Αλλά πάλι εσείς μπορεί να το  έχετε δεί αλλιώς το θέμα,γράψτε  μας......να δούμε  κι άλλες απόψεις.)

Εκμέκ κανταίφι (τσουρεκογλυκό)

1 μεγάλο τσουρέκι δικό σας η έτοιμο,ένα φλιτζάνι τσαγιού ζάχαρη ,2 φλυτζάνια τσαγιού γάλα,1 φακελάκι σαντιγί,κανέλα,καρύδια τρού...

Δημοφιλείς αναρτήσεις